Ubezpieczenia Firm na www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl
E-mail: kontakt@kalkulator-ubezpieczeniowy.pl
Infolinia: 022 423 59 38

UBEZPIECZENIA DLA FIRM

- <b>ubezpieczenia firm od ognia, powodzi, zalania i innych zdarzeń losowych
- najtaniej ubezpieczenie firmy od kradzieży z włamaniem, rabunku i dewastacji
- ubezpieczeni firm od wszystkich ryzyk
- ubezpieczenia sprzętu elektronicznego w firmie
- najtaniej ubezpieczenie firmy
w zakresie mienia w transporcie (cargo)
- ubezpieczenia utraty zysku

UBEZPIECZENIA OC DZIAŁALNOŚCI

- ubezpieczenie OC z tytułu prowadzonej działalności i posiadanego mienia
- ubezpieczenie OC kontraktowej (oc kontrakt)
- ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej deliktowej (oc delikt)
- ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej osób zarządzających firmą (oc zarządu)

UBEZPIECZENIA TECHNICZNE

- ubezpieczenie maszyn od uszkodzeń
- ubezpieczenie sprzętu budowlanego od uszkodzeń
- ubezpieczenie ryzyk budowy i montażu
- ubezpieczenie utraty zysku w następstwie uszkodzenia maszyn

UBEZPIECZENIA FINANSOWE

- gwarancje ubezpieczeniowedobrego wykonania kontraktu
- gwarancje ubezpieczeniowe terminowego usunięcia wad i usterek
- gwarancje ubezpieczeniowezapłaty długu celnego (gwarancja spłaty należności celnych i podatkowych)
- ubezpieczenie krajowego kredytu kupieckiego
UBEZPIECZENIA ZDROWOTNE
Na stronach portalu dostępna jest również oferta ubezpieczeń zdrowotnych kilku wiodących ubezpieczycieli.

Dzięki wieloletniemu doświadczeniu naszych pracowników oraz zastosowaniu metod oceny ryzyka, nasi Klienci płacą składkę tylko za realne i wyselekcjonowane ryzyka. Nasza obsługa on-line pozwala także zaoszczędzić czas – stracony na rozmowy i telefony z licznymi przedstawicielami towarzystw ubezpieczeniowych.

Ubezpieczenia Firm na www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl
E-mail: kontakt@kalkulator-ubezpieczeniowy.pl
Infolinia: 022 423 59 38

UBEZPIECZENIA DLA FIRM

- <b>ubezpieczenia firm od ognia, powodzi, zalania i innych zdarzeń losowych
- ubezpieczenie firm od kradzieży z włamaniem, rabunku i dewastacji
- ubezpieczeni firm od wszystkich ryzyk
- ubezpieczenia sprzętu elektronicznego w firmie
- ubezpieczenie firm
w zakresie mienia w transporcie (cargo)
- ubezpieczenia utraty zysku

UBEZPIECZENIA OC PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI

- ubezpieczenie oc z tytułu prowadzonej działalności i posiadanego mienia
- ubezpieczenie oc kontraktowej (oc kontrakt)
- ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej deliktowej (oc delikt)
- ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej osób zarządzających firmą (oc zarządu)

UBEZPIECZENIA TECHNICZNE

- ubezpieczenie maszyn od uszkodzeń
- ubezpieczenie sprzętu budowlanego od uszkodzeń
- ubezpieczenie ryzyk budowy i montażu
- ubezpieczenie utraty zysku w następstwie uszkodzenia maszyn

UBEZPIECZENIA FINANSOWE

- gwarancje ubezpieczeniowedobrego wykonania kontraktu
- gwarancje ubezpieczeniowe terminowego usunięcia wad i usterek
- gwarancje ubezpieczeniowezapłaty długu celnego (gwarancja spłaty należności celnych i podatkowych)
- ubezpieczenie krajowego kredytu kupieckiego
UBEZPIECZENIA ZDROWOTNE
Na stronach portalu dostępna jest również oferta ubezpieczeń zdrowotnych kilku wiodących ubezpieczycieli.

Dzięki naszej specjalistycznej wiedzy, wieloletniemu doświadczeniu naszych pracowników oraz zastosowaniu metod oceny ryzyka, nasi Klienci płacą składkę tylko za realne i wyselekcjonowane ryzyka. Nasza obsługa on-line pozwala także zaoszczędzić czas – stracony na rozmowy i telefony z licznymi przedstawicielami towarzystw ubezpieczeniowych.

Ubezpieczenia Firm na www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl
E-mail: kontakt@kalkulator-ubezpieczeniowy.pl
Infolinia: 022 423 59 38

POLISY DLA FIRM

- <b>ubezpieczenia firm od ognia, powodzi, zalania i innych zdarzeń losowych
- firmy ubezpieczenia od kradzieży z włamaniem, rabunku i dewastacji
- ubezpieczeni firm od wszystkich ryzyk
- ubezpieczenia sprzętu elektronicznego w firmie
- firmy ubezpieczenia
w zakresie mienia w transporcie (cargo)
- ubezpieczenia utraty zysku

UBEZPIECZENIA OC DZIAŁALNOŚCI

- ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzonej działalności i posiadanego mienia
- ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej kontraktowej (oc kontrakt)
- ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej deliktowej (oc delikt)
- ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej osób zarządzających firmą (oc zarządu)

UBEZPIECZENIA TECHNICZNE

- ubezpieczenie maszyn od uszkodzeń
- ubezpieczenie sprzętu budowlanego od uszkodzeń
- ubezpieczenie ryzyk budowy i montażu
- ubezpieczenie utraty zysku w następstwie uszkodzenia maszyn

UBEZPIECZENIA FINANSOWE

- gwarancje ubezpieczeniowedobrego wykonania kontraktu
- gwarancje ubezpieczeniowe terminowego usunięcia wad i usterek
- gwarancje ubezpieczeniowezapłaty długu celnego (gwarancja spłaty należności celnych i podatkowych)
- ubezpieczenie krajowego kredytu kupieckiego
UBEZPIECZENIA ZDROWOTNE
Na stronach portalu dostępna jest również oferta ubezpieczeń zdrowotnych kilku wiodących ubezpieczycieli.

Dzięki wieloletniemu doświadczeniu naszych pracowników oraz zastosowaniu metod oceny ryzyka, nasi Klienci płacą składkę tylko za realne i wyselekcjonowane ryzyka. Nasza obsługa on-line pozwala także zaoszczędzić czas – stracony na rozmowy i telefony z licznymi przedstawicielami towarzystw ubezpieczeniowych.

Ubezpieczenia OC imprez

Specjalistyczny wortal ubezpieczeniowy http://www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl/ oferuje Ubezpieczenie OC kontrakt oraz ubezpieczenie OC delikt.
, możliwość porównania składki ubezpieczenia, warunków ubezpieczenia oraz umożliwia zakup polisy. Intencją autorów jest opracowanie wortalu branżowego, o ubezpieczeniach, dla wszystkich , którzy chcą świadomie, nie kierując się reklamą dokonać zakupu polisy. Wykładnie prawne, dane ubezpieczycieli, placówki likwidacyjne, opinie, rankingi i wskazówki w dochodzeniu roszczeń i likwidacji tzw. szkody.
W związku z licznymi pytaniami Firm Eventowych jak i innych organizatorów imprez, postanowiłem na łamach artykułu przybliżyć, istotne elementy oferowanych na naszym rynku polis
Ubezpieczenie OC kontrakt oraz ubezpieczenie OC delikt.

Ubezpieczenia oc, jakie powinna mieć każda firma, a szczególnie działalność eventową jest ubezpieczenie oc prowadzonej działalności. Ubezpieczenia oc , przenoszą z firmy na zakłąd ubezpieczeń, ciężar kosztów związanych z ewentualnym roszczeniem poszkodowanego przez firmę, w związku z prowadzoną działalnością. Ubezpieczenie to należy optymalnie dopasować do specyfiki działalności Firmy , powinno zawierać:

Ubezpieczenia oc, wobec osób trzecich za szkody będące następstwem czynu niedozwolonego (tzw. Odpowiedzialność Cywilna Deliktowa). Zakresem ubezpieczenia oc objęta jest odpowiedzialność za wszelkie urazy, jakie uczestnik imprezy może podczas niej odnieść. Mowa tu lekkich i ciężkich kontuzjach na zgonie kończąc, nabytych podczas udziału w konkursach proponowanych przez organizatora. Ubezpieczenia oc w tym zakresie obejmują również odpowiedzialność wobec osób trzecich, nie biorących udziału w imprezie. Ubezpieczenia oc, obejmują swym zakresem także mienie osób trzecich, zniszczone w związku z organizacją eventu. Ubezpieczenia oc ubejmują czas imprezy jak i okres związany z jej przygotowaniem.

Ubezpieczenia oc kontraktowe (jest to roszczenia z tytułem niewykonania lub nienależytego wykonania kontraktu). Ubezpieczenie tego typu zwyczajowo związane jest ściśle z posiadaną przez nas umową, na wykonanie konkretnego eventu. Ubezpieczenia oc w tym zakresie pokrywa roszczenia względem nas, zleceniodawcy imprezy. Sytuacją taką, może być np. awaria sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia imprezy i w związku z tym nie wykonanie zlecenia lub wykonanie go w ograniczonym zakresie. Jeśli w wyniku takiej sytuacji zleceniodawca poniósł stratę np. opłacił koszty noclegów, wówczas ubezpieczenia oc będą pokrywały roszczenie tytułem zwroty poniesionych kosztów właśnie tych noclegów.
Ubezpieczenia oc w zakresie szkód wyrządzonych pracownikom w wyniku wypadku przy pracy. Jako pracodawca Firma Eventowa narażona jest na wyższe niż w przypadku innych działalności ryzyko wypadku przy pracy. Tym samym w ramach ubezpieczenia oc powinna ubezpieczyć swoją odpowiedzialność wobec pracownika. Wartym podkreślenia, jest iż koszt nawet jednego zdarzenia (wypadku przy pracy) znacznie może przewyższać całoroczny dochód Firmy . W przypadku braku takiego ubezpieczenia oc po pierwsze nie zapewniamy pracownikowi właściwego zabezpieczenia w przypadku zaistnienia wypadki. Po drugie narażamy własną działalność na ryzyko ponoszenia kosztów przewyższających jej możliwości.
Ubezpieczenia oc odnoszące się do szkód powstałych w nieruchomościach, z których ubezpieczony korzystał na podstawie umowy najmu, dzierżawy itp. Ubezpieczenia oc w tym zakresie zdejmują z nas odpowiedzialność w przypadku zniszczeń dokonanych przez nas jak i przez uczestników imprezy we wszelkich nieruchomościach, które podnajęliśmy w związku z organizowaną imprezą np. zale konferencyjne itp.

Ubezpieczenia oc w zakresie szkód powstałych w ruchomościach, z których ubezpieczony korzystał na podstawie umowy najmu, dzierżawy itp. Ubezpieczenia oc w tym zakresie zdejmują z nas odpowiedzialność w przypadku zniszczeń dokonanych przez nas jak i przez uczestników imprezy we wszelkich ruchomościach, które podnajęliśmy w związku z organizowaną imprezą np. podnajmowany sprzęt: zorbing, dmuchane zabawki, quad,y, samochody, poduszkowce itp.

Ubezpieczenia oc w zakresie szkód powstałych w mieniu przechowywanym. Ubezpieczenia oc w tym zakresie gwarancją pokrycia roszczenia w przypadku np. organizowania podczas imprezy szatni lub miejsca do przechowania rzeczy i dalszej konsekwencji utraty przez nas tych rzeczy w np. w wyniku kradzież lub zniszczenie.

Ubezpieczenia oc w zakresie szkód powstałych w pojazdach mechanicznych przez nas przechowywanych. Jeśli goście nasi przyjadę na imprezę pojazdami, wówczas jako organizator ponosimy za nie odpowiedzialność. Tym bardziej, jeśli to my organizujemy całe zaplecze noclegowo postojowe. W takim przypadku, jeśli pojazd zostanie skradziony poszkodowany ma prawo dochodzić od nas roszczeń w tym zakresie. Ubezpieczenia oc w tym zakresie pokrywają właśnie takie roszczenia.

Ubezpieczenia oc w zakresie szkód wyrządzonych przez podwykonawców ubezpieczonego (bez prawa do regresu lub z prawem regresu). Ubezpieczenia oc w tym zakresie obejmują roszczenia poszkodowanego względem nas, w przypadku szkody wyrządzonej przez naszych podwykonawców. Ubezpieczenia oc dają nam ochronę w przypadku szkody spowodowanej przez firmę, której podzleciliśmy wykonanie jakiejś części eventu. Poszkodowany, ma wówczas prawo do nas bezpośrednio wystąpić z roszczeniem, gdyż to my jesteśmy organizatorem całości imprezy. Ubezpieczenia oc uwzględniają właśnie tą sytuację. Ubezpieczenia oc w tym zakresie dzielą się na dwa warianty. Wariant z prawem regresu, który jest tańszym rodzajem ubezpieczenia oc. Umożliwia ubezpieczycielowi po wypłacie odszkodowania dochodzić jego zwrotu od ubezpieczyciela podwykonawcy lub bezpośrednio od niego. Wariant natomiast bez prawa regresu jest ubezpieczeniem droższym. Ubezpieczyciel wówczas wypłaca odszkodowanie i nie ma prawa uzyskać jego zwrotu od bezpośredniego sprawcy szkody lub jego towarzystwa ubezpieczeniowego.

Ubezpieczenia oc dla szkód wyrządzonych przez pojazdy nie podlegajace obowiązkowemu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Ubezpieczenia oc w tym zakresie niezbędne są w przypadku organizacji wszelkiego rodzaju przejażdżek sprzętem zmotoryzowanym a nie podlegającym rejestracji np. sagway . Ubezpieczenia oc w tym zakresie obejmują wszelkie szkody wyrządzone osobom trzecim w związku z użytkowaniem tego sprzętu.

Ubezpieczenia oc dla szkód wyrządzonych pomiędzy podmiotami objętymi tą samą umową. Ubezpieczenia oc w tym zakresie mają zastosowanie w przypadku szkody wyrządzonej przez nas naszemu podwykonawcy, w związku z prowadzoną przez nas działalnością eventową. Przykładem takiej szkody może być np. wypadek dwóch sagway,ów z prowadzącymi go dwoma instruktorami, gdzie jeden sagway wraz instruktorem należał do naszej firmy a drugi do firmy będącej naszym podzleceniodawcą.

Ubezpieczenia oc w zakresie szkód wyrządzonych uczestnikom w wyniku przeprowadzania imprezy nie mającej charakteru imprezy masowej podlegającej obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej. Za uczestnika w tego typu ubezpieczeniu rozumie się osobę fizyczną znajdującą w czasie trwania imprezy na terenie, na którym jest ona przeprowadzana, w charakterze widza, wykonawcy, zawodnika, sędziego, obsługi techniczno-administracyjnej. Ubezpieczenia oc w tym zakresie obejmują roszczenia tych osób wobec organizatora imprezy.

Ubezpieczenia oc szkód wyrządzonych uczestnikom w wyniku przeprowadzania imprezy mającej charakteru imprezy masowej podlegającej obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej. W przypadku ubezpieczenia obowiązkowego imprezy masowej ma zastosowanie Rozporządzenie Ministra Finansów z dniaz dnia 11 marca 2010 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej organizatorów imprez masowych.

Więcej informacji o ubezpieczeniach dla firm eventowych dostępne jest na naszej stronie

http://www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl/ubezpieczenie_eventow.htm

Zapraszamy również do kontaktu telefonicznego pod nr 0-22 423 59 38.

OC działalności gospodarczej

USTAWA
z dnia 19 sierpnia 2011 r.
o usługach płatniczych1) 2)
(Dz. U. z dnia 23 września 2011 r.)
DZIAŁ I
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa zasady świadczenia usług płatniczych, w tym:
1) warunki świadczenia usług płatniczych, w szczególności dotyczące przejrzystości postanowień umownych i wymogów w zakresie informowania o usługach płatniczych;
2) prawa i obowiązki stron wynikające z umów o świadczenie usług płatniczych, a także zakres odpowiedzialności dostawców z tytułu wykonywania usług płatniczych;
3) zasady prowadzenia działalności przez instytucje płatnicze i biura usług płatniczych, w tym za pośrednictwem agentów tych podmiotów, oraz zasady sprawowania nadzoru nad tymi podmiotami.
Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) agent – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, działającą w imieniu i na rzecz instytucji płatniczej albo biura usług płatniczych w zakresie świadczenia usług płatniczych;
2) bazowa stopa procentowa – stopę procentową pochodzącą z publicznie dostępnego źródła, która może być zweryfikowana przez obie strony umowy o świadczenie usług płatniczych;
3) bliskie powiązania – bliskie powiązania w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm.3)), zwanej dalej “ustawą – Prawo bankowe”;
4) data waluty – moment w czasie, od którego lub do którego dostawca nalicza odsetki od środków pieniężnych, którymi obciążono lub uznano rachunek płatniczy;
5) dzień roboczy – dzień roboczy odpowiednio dostawcy płatnika lub dostawcy odbiorcy;
6) goszczące państwo członkowskie – państwo członkowskie inne niż macierzyste państwo członkowskie, w którym dostawca świadczy usługi płatnicze, w tym za pośrednictwem agenta prowadzącego działalność w tym państwie lub przez znajdujący się w tym państwie oddział;
7) grupa:
a) jednostkę dominującą wraz z jednostkami zależnymi oraz:
– jednostką, w której jednostka dominująca lub jej jednostka zależna posiadają udziały albo akcje, lub
– jednostką współzależną,
b) jednostki powiązane w ten sposób, że więcej niż połowa członków organu zarządzającego, nadzorującego lub organów administrujących danej jednostki jednocześnie pełni funkcje kierownicze lub jest członkami organu nadzorującego lub organu administrującego innej jednostki, lub
c) jednostki powiązane w ten sposób, że dana jednostka ma wpływ na kierowanie polityką finansową i operacyjną innej jednostki;
hybrydowe biuro usług płatniczych – biuro usług płatniczych wykonujące oprócz usług płatniczych inną działalność gospodarczą;
9) hybrydowa instytucja płatnicza – instytucję płatniczą wykonującą oprócz usług płatniczych inną działalność gospodarczą;
10) instrument płatniczy – zindywidualizowane urządzenie lub uzgodniony przez użytkownika i dostawcę zbiór procedur, wykorzystywane przez użytkownika do złożenia zlecenia płatniczego;
11) instytucja płatnicza – krajową instytucję płatniczą i unijną instytucję płatniczą;
12) jednostka – jednostkę w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, z późn. zm.4)), zwanej dalej “ustawą o rachunkowości”;
13) jednostka dominująca – jednostkę dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości;
14) jednostka współzależna – jednostkę współzależną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 40 ustawy o rachunkowości;
15) jednostka zależna – jednostkę zależną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 39 ustawy o rachunkowości;
16) krajowa instytucja płatnicza – osobę prawną, która zgodnie z art. 60 ust. 1 uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze instytucji płatniczej;
17) macierzyste państwo członkowskie – państwo członkowskie, na terenie którego dostawca ma swoją siedzibę albo, jeżeli dostawca nie posiada siedziby zgodnie z właściwym dla niego prawem państwa członkowskiego, państwo członkowskie, w którym znajduje się jego główne miejsce wykonywania działalności;
18) odbiorca – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, będącą odbiorcą środków pieniężnych stanowiących przedmiot transakcji płatniczej;
19) oddział – oddział w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.5)), zwanej dalej “ustawą o swobodzie działalności gospodarczej”, przy czym w przypadku unijnej instytucji płatniczej wszystkie jej oddziały znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się za jeden oddział;
20) osoba zarządzająca – członka zarządu instytucji płatniczej lub biura usług płatniczych, a w przypadku instytucji lub biura nieposiadających zarządu – osobę odpowiedzialną za zarządzanie tą instytucją lub biurem niepodlegającą służbowo innej osobie, przy czym w przypadku hybrydowej instytucji płatniczej lub hybrydowego biura usług płatniczych – odpowiednio właściwego członka zarządu lub osobę odpowiedzialną za zarządzanie działalnością takiej instytucji lub biura w zakresie usług płatniczych;
21) państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej albo państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
22) płatnik – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, składającą zlecenie płatnicze;
23) pojedyncza transakcja płatnicza – transakcję płatniczą nieobjętą umową ramową;
24) przedsiębiorca – przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej;
25) rachunek płatniczy – rachunek prowadzony dla jednego lub większej liczby użytkowników służący do wykonywania transakcji płatniczych, przy czym przez rachunek płatniczy rozumie się także rachunek bankowy oraz rachunek członka spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jeżeli rachunki te służą do wykonywania transakcji płatniczych;
26) referencyjny kurs walutowy – kurs walutowy udostępniany przez dostawcę usług płatniczych lub pochodzący z publicznie dostępnego źródła;
27) system płatności – system transferu środków pieniężnych oparty na formalnych i znormalizowanych regułach i wspólnych zasadach dotyczących przetwarzania, rozliczeń lub rozrachunku transakcji płatniczych, a w szczególności system autoryzacji i rozliczeń w rozumieniu art. 2 pkt 17 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych (Dz. U. Nr 169, poz. 1385, z późn. zm.6)), zwanej dalej “ustawą o elektronicznych instrumentach płatniczych”, oraz system płatności w rozumieniu art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami (Dz. U. z 2010 r. Nr 112, poz. 743), zwanej dalej “ustawą o ostateczności rozrachunku”;
28) środki porozumiewania się na odległość – środki, które mogą być wykorzystane do zawarcia umowy o usługę płatniczą, które nie wymagają jednoczesnej obecności dostawcy i użytkownika;
29) transakcja płatnicza – zainicjowaną przez płatnika lub odbiorcę wpłatę, transfer lub wypłatę środków pieniężnych;
30) trwały nośnik informacji – nośnik umożliwiający użytkownikowi przechowywanie adresowanych do niego informacji w sposób umożliwiający dostęp do nich przez okres odpowiedni do celów sporządzenia tych informacji i pozwalający na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci;
31) umowa ramowa – umowę o usługę płatniczą regulującą wykonywanie indywidualnych transakcji płatniczych, która może zawierać postanowienia w zakresie prowadzenia rachunku płatniczego;
32) unijna instytucja płatnicza – osobę prawną, której właściwe organy nadzorcze wydały zezwolenie na świadczenie usług płatniczych;
33) unikatowy identyfikator – kombinację liter, liczb lub symboli określoną przez dostawcę dla użytkownika, która jest dostarczana przez jednego użytkownika w celu jednoznacznego zidentyfikowania drugiego biorącego udział w danej transakcji płatniczej użytkownika lub jego rachunku płatniczego;
34) użytkownik – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, korzystającą z usług płatniczych w charakterze płatnika lub odbiorcy;
35) właściwe organy nadzorcze – władze innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich uprawnione na mocy obowiązujących w tych państwach przepisów do wydawania zezwolenia na wykonywanie usług płatniczych przez unijne instytucje płatnicze;
36) zlecenie płatnicze – oświadczenie płatnika lub odbiorcy skierowane do jego dostawcy zawierające polecenie wykonania transakcji płatniczej;
37) znaczny pakiet akcji lub udziałów – akcje lub udziały w ilości:
a) oznaczającej posiadanie przez jednostkę bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 10% kapitału innej jednostki,
b) uprawniającej jednostkę do wykonywania praw z co najmniej 10% głosów w organie stanowiącym innej jednostki lub
c) dającej inne prawa do kapitału jednostki w sposób umożliwiający wywieranie wpływu na kierowanie jej polityką finansową i operacyjną.
Art. 3. 1. Przez usługi płatnicze rozumie się działalność polegającą na:
1) przyjmowaniu wpłat gotówki i dokonywaniu wypłat gotówki z rachunku płatniczego oraz wszelkie działania niezbędne do prowadzenia rachunku;
2) wykonywaniu transakcji płatniczych, w tym transferu środków pieniężnych na rachunek płatniczy u dostawcy użytkownika lub u innego dostawcy:
a) przez wykonywanie usług polecenia zapłaty, w tym jednorazowych poleceń zapłaty,
b) przy użyciu karty płatniczej lub podobnego instrumentu płatniczego,
c) przez wykonywanie usług polecenia przelewu, w tym stałych zleceń;
3) wykonywaniu transakcji płatniczych wymienionych w pkt 2, w ciężar środków pieniężnych udostępnionych użytkownikowi z tytułu kredytu, a w przypadku instytucji płatniczej – kredytu, o którym mowa w art. 74 ust. 3;
4) wydawaniu instrumentów płatniczych;
5) zawieraniu umów z przedsiębiorcami o przyjmowanie zapłaty przy użyciu instrumentów płatniczych;
6) świadczeniu usługi przekazu pieniężnego;
7) wykonywaniu transakcji płatniczych, w przypadku których zgoda płatnika na wykonanie transakcji udzielana jest przy użyciu urządzenia telekomunikacyjnego, cyfrowego lub informatycznego, a płatność przekazywana jest jedynie pośrednikowi pomiędzy użytkownikiem zlecającym transakcję płatniczą a odbiorcą.
2. Polecenie zapłaty oznacza usługę płatniczą polegającą na obciążeniu określoną kwotą rachunku płatniczego płatnika na skutek transakcji płatniczej zainicjowanej przez odbiorcę, dokonywanej na podstawie zgody, której płatnik udzielił odbiorcy, dostawcy odbiorcy lub dostawcy płatnika.
3. Usługa przekazu pieniężnego oznacza usługę płatniczą świadczoną bez pośrednictwa rachunku płatniczego prowadzonego dla płatnika, polegającą na transferze do odbiorcy lub do innego dostawcy przyjmującego środki pieniężne dla odbiorcy środków pieniężnych otrzymanych od płatnika lub polegającą na przyjęciu środków pieniężnych dla odbiorcy i ich udostępnieniu odbiorcy.
Art. 4. 1. Działalność w zakresie świadczenia usług płatniczych może być wykonywana wyłącznie przez dostawców usług płatniczych, zwanych dalej “dostawcami”.
2. Dostawcą może być wyłącznie:
1) bank krajowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo bankowe;
2) oddział banku zagranicznego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20 ustawy – Prawo bankowe;
3) instytucja kredytowa w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy – Prawo bankowe i odpowiednio oddział instytucji kredytowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy – Prawo bankowe;
4) instytucja pieniądza elektronicznego w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy o elektronicznych instrumentach płatniczych;
5) oddział podmiotu świadczącego w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, zgodnie z prawem tego państwa, pocztowe usługi płatnicze, uprawnionego zgodnie z prawem tego państwa do świadczenia usług płatniczych oraz Poczta Polska Spółka Akcyjna w zakresie, w jakim odrębne przepisy upoważniają ją do świadczenia usług płatniczych;
6) instytucja płatnicza;
7) Europejski Bank Centralny, Narodowy Bank Polski, zwany dalej “NBP”, oraz bank centralny innego państwa członkowskiego – gdy nie działają w charakterze władz monetarnych lub organów administracji publicznej;
organ administracji publicznej;
9) spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 1996 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm.7)), zwanej dalej “ustawą o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych” – w zakresie, w jakim odrębne przepisy uprawniają je do świadczenia usług płatniczych, zwane dalej “kasą oszczędnościowo-kredytową”;
10) biuro usług płatniczych.
3. Krajowe instytucje płatnicze, biura usług płatniczych, agenci oraz oddziały tych podmiotów, a także kasy oszczędnościowo-kredytowe oraz ich oddziały, podlegają wpisowi do rejestru krajowych instytucji płatniczych i innych dostawców, zwanego dalej “rejestrem”.
4. Określenie “usługi płatnicze” dla określenia wykonywanej działalności gospodarczej, w tym jako element nazwy (firmy), lub w reklamie może być używane wyłącznie przez dostawców usług płatniczych.
5. Wyłącznie uprawnionymi do używania w nazwie (firmie) określenia:
1) “instytucja płatnicza” – są instytucje płatnicze;
2) “biuro usług płatniczych” – są biura usług płatniczych.
Art. 5. 1. Przepisy ustawy stosuje się do usług płatniczych świadczonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w obrocie z innymi państwami członkowskimi.
2. Przepisy działów I-III, z wyłączeniem art. 59, oraz przepisy działu IX, stosuje się jedynie w przypadkach, gdy:
1) zarówno dostawca płatnika jak i dostawca odbiorcy lub jedyny dostawca w transakcji płatniczej prowadzą działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
2) jeden dostawca prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a drugi na terytorium innego państwa członkowskiego.
3. Przepisy działów I-III oraz działu IX stosuje się do usług płatniczych dokonywanych w euro, w walucie polskiej lub w walucie innego państwa członkowskiego.
4. Przepisy ustawy stosuje się do wydawania i używania elektronicznych instrumentów płatniczych, o których mowa w ustawie o elektronicznych instrumentach płatniczych, w każdej walucie.
5. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do usług płatniczych stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.8)), ustawy – Prawo bankowe, ustawy o elektronicznych instrumentach płatniczych oraz ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.
Art. 6. Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1) transakcji płatniczych dokonywanych wyłącznie w gotówce bezpośrednio między płatnikiem a odbiorcą;
2) transakcji płatniczych między płatnikiem a odbiorcą dokonywanych za pośrednictwem osoby wykonującej czynności zmierzające do zawarcia przez płatnika i odbiorcę oznaczonej umowy lub zawierającej taką umowę w imieniu lub na rzecz płatnika albo odbiorcy;
3) transportu banknotów i monet, w szczególności ich odbierania, przetwarzania oraz dostarczania;
4) transakcji płatniczych w ramach wykonywanego niezawodowo gromadzenia i dostarczania gotówki w toku działalności niezarobkowej, w szczególności zbierania i wydatkowania środków pieniężnych w ramach zbiórek publicznych;
5) usług, w ramach których odbiorca, na żądanie płatnika zgłoszone przed wykonaniem transakcji płatniczej mającej na celu dokonanie zapłaty za zakupione towary lub usługi, w ramach tej transakcji płatniczej wypłaca płatnikowi gotówkę (usług “cash back”);
6) wymiany walutowej z gotówki na gotówkę bez pośrednictwa rachunku płatniczego;
7) transakcji płatniczych opartych na jednym z następujących dokumentów w postaci papierowej, wystawionych na dostawcę w celu postawienia środków pieniężnych do dyspozycji odbiorcy:
a) czeku zgodnego z Konwencją w sprawie jednolitej ustawy o czekach (Dz. U. z 1937 r. Nr 26, poz. 181),
b) czeku podobnego do czeku, o którym mowa w lit. a, który podlega przepisom państw członkowskich niebędących stroną konwencji, o której mowa w lit. a,
c) weksla trasowanego zgodnego z Konwencją w sprawie jednolitej ustawy o wekslach trasowanych i własnych (Dz. U. z 1937 r. Nr 26, poz. 175),
d) weksla trasowanego podobnego do weksla, o którym mowa w lit. c, który podlega przepisom państw członkowskich niebędących stroną konwencji, o której mowa w lit. c,
e) znaku legitymacyjnego, w tym voucherów,
f) czeku podróżnego,
g) przekazu pocztowego w rozumieniu aktów Światowego Związku Pocztowego;
transakcji płatniczych dokonywanych w ramach systemu płatności lub w ramach systemu rozrachunku papierów wartościowych, o którym mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o ostateczności rozrachunku, dokonywanych za pośrednictwem agentów rozrachunkowych, partnerów centralnych, izb rozliczeniowych, banków centralnych, innych uczestników systemu lub dostawców;
9) transakcji płatniczych dokonywanych w związku z obsługą instrumentów finansowych i wynikających z nich praw, w tym dywidend, innych dochodów, oraz transakcji dokonywanych w związku ze sprzedażą lub umorzeniem papierów wartościowych, w szczególności dokonywanych przez podmioty wymienione w pkt 8 lub podmioty podlegające nadzorowi sprawowanemu na podstawie ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. Nr 157, poz. 1119, z późn. zm.9)), zwanej dalej “ustawą o nadzorze nad rynkiem finansowym”;
10) usług świadczonych przez dostawców usług technicznych, wspierających świadczenie usług płatniczych, jeżeli nie wchodzą oni w posiadanie środków pieniężnych będących przedmiotem transakcji płatniczej, w szczególności usług przetwarzania i przechowywania danych, usług powierniczych i ochrony prywatności, usług przekazywania pomiędzy płatnikiem a odbiorcą informacji o transakcji płatniczej, uwierzytelniania danych i podmiotów, dostarczania technologii informatycznych (IT) i sieci komunikacyjnych, dostarczania i utrzymania terminali i urządzeń wykorzystywanych do świadczenia usług płatniczych;
11) usług opartych na instrumentach, które można wykorzystywać:
a) w celu nabycia towarów lub usług wyłącznie w placówkach wydawców tych instrumentów lub placówkach podmiotów trzecich związanych z wydawcą umową handlową, inną niż umowa o przyjmowanie zapłaty przy użyciu instrumentów płatniczych, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5,
b) w ramach ograniczonej sieci dostawców usług lub
c) w odniesieniu do ograniczonego zakresu towarów lub usług;
12) transakcji płatniczych przeprowadzanych przy użyciu urządzeń telekomunikacyjnych, cyfrowych lub informatycznych, w ramach których nabywane towary lub usługi dostarczane są do urządzenia telekomunikacyjnego, cyfrowego lub informatycznego i mają być wykorzystywane przy pomocy tego urządzenia, jeżeli pośrednik świadczy również inne usługi, w szczególności dostarcza narzędzia dostępu, dystrybucji lub wyszukiwania;
13) transakcji płatniczych przeprowadzanych między dostawcami, ich agentami lub oddziałami na ich własny rachunek;
14) transakcji płatniczych przeprowadzanych między jednostką dominującą a jednostką zależną lub między jednostkami zależnymi od tej samej jednostki dominującej, z udziałem dostawcy należącego do tej samej grupy;
15) usług wypłat gotówki przy użyciu bankomatów, świadczonych przez dostawców działających na rzecz co najmniej jednego wydawcy instrumentów płatniczych i niebędących stroną umowy ramowej z osobą wypłacającą gotówkę z rachunku płatniczego przy użyciu bankomatu, jeżeli dostawcy ci nie świadczą innych usług płatniczych;
16) usług wykonywanych wyłącznie z wykorzystaniem papierowych książeczek oszczędnościowych, w przypadku gdy wszelkie transakcje są rejestrowane wyłącznie w tych książeczkach.
Art. 7. 1. Środki pieniężne otrzymywane przez instytucje płatnicze oraz biura usług płatniczych od użytkowników w związku ze świadczeniem usług płatniczych nie stanowią depozytu ani innych podlegających zwrotowi środków w rozumieniu art. 726 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
2. Instytucje płatnicze oraz biura usług płatniczych nie mogą prowadzić działalności polegającej na przyjmowaniu depozytów lub innych środków pieniężnych podlegających zwrotowi w rozumieniu ustawy – Prawo bankowe.
3. Środki pieniężne złożone na rachunku płatniczym w instytucji płatniczej nie mogą być oprocentowane ani nie mogą przynosić żadnych innych pożytków.
Art. 8. 1. Postanowienia umów o usługi płatnicze nie mogą być mniej korzystne dla użytkowników niż przepisy ustawy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
2. Postanowienia umów o usługi płatnicze mniej korzystne dla użytkownika niż przepisy ustawy są nieważne; zamiast nich stosuje się odpowiednie przepisy ustawy.
Art. 9. 1. Zasady dostępu do systemów płatności dla dostawców powinny być ustalane według obiektywnych, równych i proporcjonalnych kryteriów, a ograniczenia w dostępie do tych systemów nie mogą być większe niż jest to konieczne dla ochrony przed określonymi rodzajami ryzyka, takimi jak ryzyko rozrachunkowe, ryzyko operacyjne i ryzyko biznesowe, oraz dla ochrony finansowej i operacyjnej stabilności systemu płatności.
2. Systemy płatności nie mogą wprowadzać:
1) ograniczeń dotyczących skutecznego udziału w innych systemach płatności;
2) zasad, które wprowadzałyby odmienny sposób traktowania między:
a) dostawcami wymienionymi w art. 4 ust. 2 pkt 1-8 lub
b) dostawcami wpisanymi do rejestru, nieposiadającymi zezwolenia, o którym mowa w art. 60 ust. 1;
3) ograniczeń ze względu na rodzaj podmiotu lub formę prawną prowadzonej działalności.
3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do:
1) systemów płatności w rozumieniu art. 1 pkt 1 ustawy o ostateczności rozrachunku, o których mowa w art. 15 tej ustawy,
2) systemów płatności obejmujących wyłącznie dostawców należących do grupy złożonej z jednostek mających powiązania kapitałowe, w których jedna z powiązanych jednostek sprawuje kontrolę nad pozostałymi powiązanymi jednostkami, lub
3) systemów płatności, w których jedyny dostawca występujący jako pojedyncza jednostka lub grupa:
a) działa lub może działać jako dostawca zarówno płatnika, jak i odbiorcy, oraz ponosi wyłączną odpowiedzialność za zarządzanie systemem oraz
b) udziela zezwolenia na uczestniczenie w systemie innym dostawcom.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 3 lit. b, dostawcy nie mogą negocjować między sobą opłat w odniesieniu do systemu płatności, ale mogą ustalić własny cennik w odniesieniu do płatników i odbiorców.
5. Zastosowanie się do zasad określonych w ust. 1 i 2 przez podmiot zamierzający prowadzić system płatności w rozumieniu ustawy o ostateczności rozrachunku lub podmiot prowadzący już taki system, jest oceniane przez Prezesa NBP w ramach postępowania w sprawie uzyskania zgody, o której mowa w art. 16 ust. 1 i 3 ustawy o ostateczności rozrachunku.
Art. 10. Dostawcy i podmioty prowadzące systemy płatności mogą przetwarzać dane osobowe w zakresie niezbędnym do zapobiegania oszustwom związanym z wykonywanymi usługami płatniczymi lub prowadzeniem systemu płatności oraz dochodzenia i wykrywania tego rodzaju oszustw przez właściwe organy, z wyjątkiem danych, o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.10)).
Art. 11. 1. Do zachowania tajemnicy zawodowej dotyczącej działalności, o której mowa w art. 3 ust. 1, w charakterze dostawcy są obowiązane:
1) osoby zarządzające oraz inne osoby wchodzące w skład organów statutowych dostawcy;
2) osoby pozostające z dostawcą w stosunku pracy;
3) osoby lub podmioty pozostające z dostawcą w stosunku zlecenia lub innym stosunku prawnym o podobnym charakterze, w tym agenci dostawcy oraz podmioty wykonujące niektóre czynności operacyjne na podstawie umowy, o której mowa w art. 86 ust. 1;
4) osoby lub podmioty pozostające w stosunku pracy, zlecenia lub innym stosunku o podobnym charakterze z podmiotem pozostającym z dostawcą w stosunku, o którym mowa w pkt 3.
2. Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej istnieje również po zakończeniu pełnienia funkcji lub ustaniu stosunków prawnych, o których mowa w ust. 1.
3. Tajemnica zawodowa, w rozumieniu ust. 1, obejmuje informacje dotyczące użytkownika w związku ze świadczonymi mu usługami płatniczymi lub udzielonym mu kredytem, o którym mowa w art. 74 ust. 3, w tym oznaczenie rachunku płatniczego użytkownika oraz stan tego rachunku, a także inne informacje związane z transakcjami płatniczymi oraz zawieranymi z użytkownikiem umowami, jeżeli nieuprawnione ujawnienie takiej informacji mogłoby narazić na szkodę prawnie chroniony interes użytkownika, którego ta informacja dotyczy.
Art. 12. 1. Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej przekazywanie informacji objętej tajemnicą zawodową:
1) organowi sprawującemu nadzór lub kontrolę nad dostawcą w związku z czynnościami podejmowanymi w zakresie nadzoru lub kontroli;
2) w wykonaniu uprawnienia albo obowiązku określonego w odrębnych przepisach;
3) innym dostawcom lub użytkownikom w ramach świadczenia usług płatniczych zgodnie z otrzymanym zleceniem płatniczym lub zawartą umową;
4) za wyrażoną na piśmie zgodą użytkownika, którego ta informacja dotyczy.
2. Osoby wymienione w ust. 1 pkt 3 i 4 mogą wykorzystywać uzyskaną informację tylko zgodnie z celem jej przekazania.
Art. 13. Jeżeli odrębne przepisy określają inne zasady ochrony informacji stanowiących tajemnicę zawodową zgodnie z art. 11 ust. 3, do ochrony tych informacji stosuje się przepisy odrębne.
Art. 14. 1. Nadzór nad wykonywaniem przez dostawców wymienionych w art. 4 ust. 2 pkt 1-5 i 9 działalności w zakresie usług płatniczych zgodnie z ustawą, a w zakresie usług płatniczych w euro – również zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 924/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2560/2001 (Dz. Urz. UE L 266 z 09.10.2009, str. 11), sprawują organy właściwe do sprawowania nadzoru nad tymi podmiotami.
2. Nadzór nad wykonywaniem przez dostawców wymienionych w art. 4 ust. 2 pkt 6 i 10 działalności w zakresie usług płatniczych zgodnie z ustawą, a w zakresie usług płatniczych w euro – również zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 924/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września 2009 r. w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2560/2001, sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego, zwana dalej “KNF”.
Art. 15. 1. Użytkownik może wnieść do organu sprawującego nadzór nad dostawcą skargę na działanie tego dostawcy lub jego agenta, jeżeli działanie to narusza przepisy prawa.
2. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje także osobom fizycznym, osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niebędącym osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, którym odmówiono świadczenia usług płatniczych, oraz organizacjom konsumenckim.
3. Organ, o którym mowa w ust. 1, udzielając odpowiedzi na skargę dotyczącą sporu o charakterze cywilnoprawnym, informuje skarżącego o pozasądowych procedurach rozstrzygania sporów między użytkownikiem a dostawcą, w tym wskazuje właściwe sądy polubowne.
4. Jeżeli w stosunku do danego dostawcy nie można ustalić organu sprawującego nadzór, skargę wnosi się bezpośrednio do tego dostawcy; przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
5. Do skarg, o których mowa w ust. 1-4, nie stosuje się przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.11)).
DZIAŁ II
Obowiązki informacyjne w zakresie świadczenia usług płatniczych
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 16. Dostawca i użytkownik niebędący konsumentem mogą uzgodnić, że przepisów niniejszego działu nie stosuje się w całości lub w części.
Art. 17. 1. Dostawca nie może pobierać od użytkownika opłat za dostarczanie informacji wymaganych na podstawie przepisów niniejszego działu.
2. Dostawca i użytkownik mogą uzgodnić opłaty za:
1) przekazywanie na wniosek użytkownika informacji innych niż wymagane na podstawie przepisów niniejszego działu,
2) większą częstotliwość przekazywania informacji niż wymagana na podstawie przepisów niniejszego działu lub
3) przekazywanie informacji wymaganych na podstawie przepisów niniejszego działu za pomocą innych niż określone w umowie ramowej środków porozumiewania się.
3. Jeżeli dostawca, zgodnie z ust. 2, jest uprawniony do pobierania opłat za przekazywanie informacji, opłaty te powinny uwzględniać stopień pracochłonności usługi dostarczenia informacji, za którą opłata jest pobierana, oraz faktyczne koszty ponoszone przez dostawcę.
Art. 18. Ciężar udowodnienia spełnienia przez dostawcę wymogów w zakresie przekazania użytkownikowi informacji określonych w przepisach niniejszego działu spoczywa na dostawcy.
Art. 19. 1. W przypadku instrumentów płatniczych, które zgodnie z umową ramową pozwalają na dokonywanie indywidualnych transakcji płatniczych na kwotę nieprzekraczającą równowartości w walucie polskiej 30 euro albo które mają ustalony limit wydatków w wysokości nieprzekraczającej równowartości w walucie polskiej 150 euro, albo służą do przechowywania środków pieniężnych w kwocie nieprzekraczającej w żadnym momencie równowartości w walucie polskiej 150 euro, ustalonych przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez NBP, obowiązującego w dniu zawarcia umowy:
1) dostawca dostarcza płatnikowi jedynie informacje o głównych cechach usługi płatniczej oraz inne podstawowe informacje niezbędne do podjęcia decyzji, w tym o:
a) możliwych sposobach korzystania z instrumentu płatniczego,
b) zakresie odpowiedzialności ponoszonej za wykonanie usługi przez dostawcę,
c) pobieranych opłatach,
d) miejscu, w którym można w łatwy sposób uzyskać dostęp do informacji określonych w art. 27;
2) strony mogą uzgodnić, że art. 29 nie ma zastosowania, a dostawca nie ma obowiązku proponowania zmian w postanowieniach umowy ramowej w sposób określony w art. 26 ust. 1;
3) strony mogą uzgodnić, że po wykonaniu transakcji płatniczej:
a) dostawca udostępnia użytkownikowi jedynie informacje umożliwiające zidentyfikowanie transakcji płatniczej i jej kwoty oraz pobranych opłat, a w przypadku kilku transakcji płatniczych tego samego rodzaju i na rzecz tego samego odbiorcy – informacje o całkowitej kwocie tych transakcji płatniczych i opłatach pobranych z ich tytułu,
b) dostawca nie ma obowiązku udostępniania informacji, o których mowa w lit. a, jeżeli instrument płatniczy używany jest anonimowo lub jeżeli z innych względów dostawca nie ma technicznej możliwości ich dostarczenia; dostawca zapewnia jednak płatnikowi możliwość sprawdzenia kwoty przechowywanych środków pieniężnych.
2. W przypadku transakcji płatniczych wykonywanych w całości na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określone w ust. 1 kwoty, upoważniające do ograniczenia obowiązków informacyjnych dostawcy zgodnie z ust. 1 pkt 1-3, mogą zostać w umowie ramowej podwyższone o 100%.
3. W odniesieniu do przedpłaconych instrumentów płatniczych w zakresie transakcji płatniczych wykonywanych w całości na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określone w ust. 1 kwoty, upoważniające do ograniczenia obowiązków informacyjnych dostawcy zgodnie z ust. 1 pkt 1-3, wynoszą równowartość w walucie polskiej 500 euro, ustaloną przy zastosowaniu kursu średniego ogłaszanego przez NBP obowiązującego w dniu zawarcia umowy.
Art. 20. 1. Jeżeli odbiorca żąda opłaty za korzystanie z danego instrumentu płatniczego lub oferuje zniżkę, jest obowiązany poinformować o tym płatnika przed rozpoczęciem transakcji płatniczej.
2. Jeżeli dostawca lub inny podmiot uczestniczący w transakcji płatniczej żąda opłaty za korzystanie z danego instrumentu płatniczego, jest obowiązany poinformować o tym użytkownika przed rozpoczęciem transakcji płatniczej.
3. W razie niepoinformowania o opłacie, odpowiednio płatnik albo użytkownik nie są zobowiązani do jej uiszczenia. W razie niepoinformowania płatnika o oferowanej zniżce uznaje się, że umowa jest zawarta z uwzględnieniem zniżki oferowanej przez odbiorcę.

Zapraszamy do odwiedzenia naszej strony dedykowanej tematowi: ubezpieczenia usługi płatnicze

z dnia 2 grudnia 2011 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia biur usług płatniczych wymaganego w związku ze świadczeniem usług płatniczych (Dz. U. z dnia 16 grudnia 2011 r.)
Na podstawie art. 125 ust. 9 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. Nr 199, poz. 1175) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowy zakres obowiązkowego ubezpieczenia, wymaganego w związku ze świadczeniem usług płatniczych przez biuro usług płatniczych, zwanego dalej “ubezpieczeniem“, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną tego ubezpieczenia.

§ 2. 1. Ubezpieczenie obejmuje odpowiedzialność biura usług płatniczych za szkodę powstałą w związku z niemożnością wykonania przez biuro usług płatniczych zobowiązań wynikających z umów o świadczenie usług płatniczych, w szczególności obowiązek zwrotu wpłat wniesionych przez użytkowników w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania przez biuro usług płatniczych zobowiązań wobec użytkowników.

2. Ubezpieczenie obejmuje szkody wyrządzone przez biuro usług płatniczych, jak również osoby nim kierujące i osoby, którymi posługuje się przy wykonywaniu działalności. Ubezpieczeniem objęta jest również szkoda wyrządzona umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa.

3. Ubezpieczenie obejmuje wszystkie szkody w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do umów o świadczenie usług płatniczych zawartych w okresie ubezpieczenia, chociażby ich wykonanie nie nastąpiło w tym okresie, bez możliwości umownego ograniczenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń.

4. Ubezpieczenie nie obejmuje szkód:

1) polegających na zapłacie kar umownych;
2) powstałych wskutek działań wojennych, stanu wojennego, rozruchów i zamieszek, a także aktów terroru.

§ 3. 1. Minimalna suma gwarancyjna w okresie ubezpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy, w odniesieniu do jednego zdarzenia i wszystkich zdarzeń, których skutki są objęte umową ubezpieczenia, wynosi 1,2% całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych przez biuro usług płatniczych w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana, nie mniej jednak niż równowartość w złotych 18.000 euro.

2. W przypadku gdy umowa ubezpieczenia jest zawierana na okres dłuższy niż 12 miesięcy, kwota minimalnej sumy gwarancyjnej ustalona zgodnie z ust. 1 jest za każdy kolejny miesiąc następujący po okresie 12 miesięcy zwiększana o 0,1% całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych przez biuro usług płatniczych w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana, nie mniej jednak niż o równowartość w złotych 1.500 euro za każdy taki miesiąc.

3. Równowartość w złotych kwot, o których mowa w ust. 1 i 2, jest ustalana przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana.

4. W przypadku biura usług płatniczych rozpoczynającego działalność w zakresie usług płatniczych całkowitą kwotę transakcji płatniczych, o której mowa w ust. 1 i 2, określa się na podstawie programu działalności i planu finansowego, o których mowa w art. 120 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.

§ 4. Obowiązek ubezpieczenia powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia przez biuro usług płatniczych działalności w zakresie usług płatniczych.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Zapraszamy do odwiedzenia naszej strony dedykowanej tematowi: biura usług płatniczych ubezpieczenie

z dnia 2 grudnia 2011 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia biur usług płatniczych wymaganego w związku ze świadczeniem usług płatniczych (Dz. U. z dnia 16 grudnia 2011 r.)
Na podstawie art. 125 ust. 9 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. Nr 199, poz. 1175) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowy zakres obowiązkowego ubezpieczenia, wymaganego w związku ze świadczeniem usług płatniczych przez biuro usług płatniczych, zwanego dalej “ubezpieczeniem“, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną tego ubezpieczenia.

§ 2. 1. Ubezpieczenie obejmuje odpowiedzialność biura usług płatniczych za szkodę powstałą w związku z niemożnością wykonania przez biuro usług płatniczych zobowiązań wynikających z umów o świadczenie usług płatniczych, w szczególności obowiązek zwrotu wpłat wniesionych przez użytkowników w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania przez biuro usług płatniczych zobowiązań wobec użytkowników.

2. Ubezpieczenie obejmuje szkody wyrządzone przez biuro usług płatniczych, jak również osoby nim kierujące i osoby, którymi posługuje się przy wykonywaniu działalności. Ubezpieczeniem objęta jest również szkoda wyrządzona umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa.

3. Ubezpieczenie obejmuje wszystkie szkody w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do umów o świadczenie usług płatniczych zawartych w okresie ubezpieczenia, chociażby ich wykonanie nie nastąpiło w tym okresie, bez możliwości umownego ograniczenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń.

4. Ubezpieczenie nie obejmuje szkód:

1) polegających na zapłacie kar umownych;
2) powstałych wskutek działań wojennych, stanu wojennego, rozruchów i zamieszek, a także aktów terroru.

§ 3. 1. Minimalna suma gwarancyjna w okresie ubezpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy, w odniesieniu do jednego zdarzenia i wszystkich zdarzeń, których skutki są objęte umową ubezpieczenia, wynosi 1,2% całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych przez biuro usług płatniczych w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana, nie mniej jednak niż równowartość w złotych 18.000 euro.

2. W przypadku gdy umowa ubezpieczenia jest zawierana na okres dłuższy niż 12 miesięcy, kwota minimalnej sumy gwarancyjnej ustalona zgodnie z ust. 1 jest za każdy kolejny miesiąc następujący po okresie 12 miesięcy zwiększana o 0,1% całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych przez biuro usług płatniczych w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana, nie mniej jednak niż o równowartość w złotych 1.500 euro za każdy taki miesiąc.

3. Równowartość w złotych kwot, o których mowa w ust. 1 i 2, jest ustalana przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana.

4. W przypadku biura usług płatniczych rozpoczynającego działalność w zakresie usług płatniczych całkowitą kwotę transakcji płatniczych, o której mowa w ust. 1 i 2, określa się na podstawie programu działalności i planu finansowego, o których mowa w art. 120 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.

§ 4. Obowiązek ubezpieczenia powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia przez biuro usług płatniczych działalności w zakresie usług płatniczych.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Zapraszamy do odwiedzenia naszej strony dedykowanej tematowi: biura płatnicze oc

Odnosząc się do obowiązku ubezpieczenia biur płatniczych wynikający z Rozporządzenia MF z dnia 2 grudnia 2011 r. oraz fakt, że ubezpieczyciele pracują na opracowaniem taryf zapraszam na stronę naszego portalu oferty ubezpieczenia. Sukcesywnie będziemy przesyłać Państwu oferty opracowane przez poszczególnych ubezpieczycieli.

Infolinia tel. 0-22 423 59 38
GG 22449212
skype: www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl
mail: kontakt@kalkulator-ubezpieczeniowy.pl
www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl

Formularz uzyskania oferty ubezpieczenia dostępny na stronie:
http://www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl/ubezpieczenie_biur_platniczych.php

(Dz.U.2011.271.1604) ROZPORZĄDZENIE MF

z dnia 2 grudnia 2011 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia biur usług płatniczych wymaganego w związku ze świadczeniem usług płatniczych (Dz. U. z dnia 16 grudnia 2011 r.)
Na podstawie art. 125 ust. 9 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. Nr 199, poz. 1175) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowy zakres obowiązkowego ubezpieczenia, wymaganego w związku ze świadczeniem usług płatniczych przez biuro usług płatniczych, zwanego dalej “ubezpieczeniem“, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną tego ubezpieczenia.

§ 2. 1. Ubezpieczenie obejmuje odpowiedzialność biura usług płatniczych za szkodę powstałą w związku z niemożnością wykonania przez biuro usług płatniczych zobowiązań wynikających z umów o świadczenie usług płatniczych, w szczególności obowiązek zwrotu wpłat wniesionych przez użytkowników w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania przez biuro usług płatniczych zobowiązań wobec użytkowników.

2. Ubezpieczenie obejmuje szkody wyrządzone przez biuro usług płatniczych, jak również osoby nim kierujące i osoby, którymi posługuje się przy wykonywaniu działalności. Ubezpieczeniem objęta jest również szkoda wyrządzona umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa.

3. Ubezpieczenie obejmuje wszystkie szkody w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do umów o świadczenie usług płatniczych zawartych w okresie ubezpieczenia, chociażby ich wykonanie nie nastąpiło w tym okresie, bez możliwości umownego ograniczenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń.

4. Ubezpieczenie nie obejmuje szkód:

1) polegających na zapłacie kar umownych;
2) powstałych wskutek działań wojennych, stanu wojennego, rozruchów i zamieszek, a także aktów terroru.

§ 3. 1. Minimalna suma gwarancyjna w okresie ubezpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy, w odniesieniu do jednego zdarzenia i wszystkich zdarzeń, których skutki są objęte umową ubezpieczenia, wynosi 1,2% całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych przez biuro usług płatniczych w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana, nie mniej jednak niż równowartość w złotych 18.000 euro.

2. W przypadku gdy umowa ubezpieczenia jest zawierana na okres dłuższy niż 12 miesięcy, kwota minimalnej sumy gwarancyjnej ustalona zgodnie z ust. 1 jest za każdy kolejny miesiąc następujący po okresie 12 miesięcy zwiększana o 0,1% całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych przez biuro usług płatniczych w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana, nie mniej jednak niż o równowartość w złotych 1.500 euro za każdy taki miesiąc.

3. Równowartość w złotych kwot, o których mowa w ust. 1 i 2, jest ustalana przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana.

4. W przypadku biura usług płatniczych rozpoczynającego działalność w zakresie usług płatniczych całkowitą kwotę transakcji płatniczych, o której mowa w ust. 1 i 2, określa się na podstawie programu działalności i planu finansowego, o których mowa w art. 120 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.

§ 4. Obowiązek ubezpieczenia powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia przez biuro usług płatniczych działalności w zakresie usług płatniczych.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Zapraszamy do odwiedzenia naszej strony dedykowanej tematowi: oc biuro usług płatniczych

Mając na względzie obowiązek ubezpieczenia biur usług płatniczych wynikający z Rozporządzenia MF z dnia 2 grudnia 2011 r. oraz fakt, że ubezpieczyciele pracują na opracowaniem taryf zapraszam na stronę naszego uzyskania oferty ubezpieczenia. Sukcesywnie będziemy dostarczać Państwu oferty opracowane przez poszczególnych ubezpieczycieli.

Infolinia tel. 0-22 423 59 38
GG 22449212
skype: www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl
mail: kontakt@kalkulator-ubezpieczeniowy.pl
www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl

Formularz uzyskania oferty ubezpieczenia dostępny na stronie:
http://www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl/ubezpieczenie_biur_platniczych.php

(Dz.U.2011.271.1604) ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 2 grudnia 2011 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia biur usług płatniczych wymaganego w związku ze świadczeniem usług płatniczych (Dz. U. z dnia 16 grudnia 2011 r.)
Na podstawie art. 125 ust. 9 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. Nr 199, poz. 1175) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowy zakres obowiązkowego ubezpieczenia, wymaganego w związku ze świadczeniem usług płatniczych przez biuro usług płatniczych, zwanego dalej “ubezpieczeniem“, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną tego ubezpieczenia.

§ 2. 1. Ubezpieczenie obejmuje odpowiedzialność biura usług płatniczych za szkodę powstałą w związku z niemożnością wykonania przez biuro usług płatniczych zobowiązań wynikających z umów o świadczenie usług płatniczych, w szczególności obowiązek zwrotu wpłat wniesionych przez użytkowników w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania przez biuro usług płatniczych zobowiązań wobec użytkowników.

2. Ubezpieczenie obejmuje szkody wyrządzone przez biuro usług płatniczych, jak również osoby nim kierujące i osoby, którymi posługuje się przy wykonywaniu działalności. Ubezpieczeniem objęta jest również szkoda wyrządzona umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa.

3. Ubezpieczenie obejmuje wszystkie szkody w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do umów o świadczenie usług płatniczych zawartych w okresie ubezpieczenia, chociażby ich wykonanie nie nastąpiło w tym okresie, bez możliwości umownego ograniczenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń.

4. Ubezpieczenie nie obejmuje szkód:

1) polegających na zapłacie kar umownych;
2) powstałych wskutek działań wojennych, stanu wojennego, rozruchów i zamieszek, a także aktów terroru.

§ 3. 1. Minimalna suma gwarancyjna w okresie ubezpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy, w odniesieniu do jednego zdarzenia i wszystkich zdarzeń, których skutki są objęte umową ubezpieczenia, wynosi 1,2% całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych przez biuro usług płatniczych w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana, nie mniej jednak niż równowartość w złotych 18.000 euro.

2. W przypadku gdy umowa ubezpieczenia jest zawierana na okres dłuższy niż 12 miesięcy, kwota minimalnej sumy gwarancyjnej ustalona zgodnie z ust. 1 jest za każdy kolejny miesiąc następujący po okresie 12 miesięcy zwiększana o 0,1% całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych przez biuro usług płatniczych w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana, nie mniej jednak niż o równowartość w złotych 1.500 euro za każdy taki miesiąc.

3. Równowartość w złotych kwot, o których mowa w ust. 1 i 2, jest ustalana przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana.

4. W przypadku biura usług płatniczych rozpoczynającego działalność w zakresie usług płatniczych całkowitą kwotę transakcji płatniczych, o której mowa w ust. 1 i 2, określa się na podstawie programu działalności i planu finansowego, o których mowa w art. 120 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.

§ 4. Obowiązek ubezpieczenia powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia przez biuro usług płatniczych działalności w zakresie usług płatniczych.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Zapraszamy do odwiedzenia naszej strony dedykowanej tematowi: ubezpieczenie biura usług płatniczych

Mając na względzie obowiązek ubezpieczenia biur usług płatniczych wynikający z Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2011 r. oraz fakt, że zakłady ubezpieczeń pracują na opracowaniem taryf zapraszam na stronę naszego portalu oferty ubezpieczenia. Sukcesywnie będziemy przesyłać Państwu oferty opracowane przez poszczególnych ubezpieczycieli.

Formularz uzyskania oferty ubezpieczenia dostępny na stronie:
http://www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl/ubezpieczenie_biur_platniczych.php

Infolinia tel. 0-22 423 59 38
GG 22449212
skype: www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl
mail: kontakt@kalkulator-ubezpieczeniowy.pl
www.kalkulator-ubezpieczeniowy.pl

(Dz.U.2011.271.1604) ROZPORZĄDZENIE MF

z dnia 2 grudnia 2011 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia biur usług płatniczych wymaganego w związku ze świadczeniem usług płatniczych (Dz. U. z dnia 16 grudnia 2011 r.)
Na podstawie art. 125 ust. 9 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. Nr 199, poz. 1175) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowy zakres obowiązkowego ubezpieczenia, wymaganego w związku ze świadczeniem usług płatniczych przez biuro usług płatniczych, zwanego dalej “ubezpieczeniem“, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną tego ubezpieczenia.

§ 2. 1. Ubezpieczenie obejmuje odpowiedzialność biura usług płatniczych za szkodę powstałą w związku z niemożnością wykonania przez biuro usług płatniczych zobowiązań wynikających z umów o świadczenie usług płatniczych, w szczególności obowiązek zwrotu wpłat wniesionych przez użytkowników w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania przez biuro usług płatniczych zobowiązań wobec użytkowników.

2. Ubezpieczenie obejmuje szkody wyrządzone przez biuro usług płatniczych, jak również osoby nim kierujące i osoby, którymi posługuje się przy wykonywaniu działalności. Ubezpieczeniem objęta jest również szkoda wyrządzona umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa.

3. Ubezpieczenie obejmuje wszystkie szkody w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do umów o świadczenie usług płatniczych zawartych w okresie ubezpieczenia, chociażby ich wykonanie nie nastąpiło w tym okresie, bez możliwości umownego ograniczenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń.

4. Ubezpieczenie nie obejmuje szkód:

1) polegających na zapłacie kar umownych;
2) powstałych wskutek działań wojennych, stanu wojennego, rozruchów i zamieszek, a także aktów terroru.

§ 3. 1. Minimalna suma gwarancyjna w okresie ubezpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy, w odniesieniu do jednego zdarzenia i wszystkich zdarzeń, których skutki są objęte umową ubezpieczenia, wynosi 1,2% całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych przez biuro usług płatniczych w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana, nie mniej jednak niż równowartość w złotych 18.000 euro.

2. W przypadku gdy umowa ubezpieczenia jest zawierana na okres dłuższy niż 12 miesięcy, kwota minimalnej sumy gwarancyjnej ustalona zgodnie z ust. 1 jest za każdy kolejny miesiąc następujący po okresie 12 miesięcy zwiększana o 0,1% całkowitej kwoty transakcji płatniczych wykonanych przez biuro usług płatniczych w okresie 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana, nie mniej jednak niż o równowartość w złotych 1.500 euro za każdy taki miesiąc.

3. Równowartość w złotych kwot, o których mowa w ust. 1 i 2, jest ustalana przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym umowa ubezpieczenia jest zawierana.

4. W przypadku biura usług płatniczych rozpoczynającego działalność w zakresie usług płatniczych całkowitą kwotę transakcji płatniczych, o której mowa w ust. 1 i 2, określa się na podstawie programu działalności i planu finansowego, o których mowa w art. 120 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.

§ 4. Obowiązek ubezpieczenia powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia przez biuro usług płatniczych działalności w zakresie usług płatniczych.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Zapraszamy do odwiedzenia naszej strony dedykowanej tematowi: oc biura usług płatniczych